Lekkere blauwe donderwolk

“geniet maar, want het vliegt voorbij!”

Ja, de dagen gaan snel. Maar ik ben bewust met elke dag bezig, waardoor ik het idee heb dat ik écht geniet.

Helaas bieden blauwe wolken geen bescherming voor slecht nieuws, hooguit verzachten ze. Vorige week krijg ik zeer onverwacht te horen dat ik geen werk meer heb. De mensen die mij kennen weten dat ik veel plezier had in wat ik deed, en dat dit dus een verdrietige zaak is. Na een week heel wat tranen en woede, komt de blauwe wolk weer fluisteren: wat doet er nou ook alweer echt toe?

Zonder al te veel mn kop in het zand te steken probeer ik weer door te gaan waar ik was gebleven: genieten.

Dus, om er bij stil te staan, weer eens een lijstje: Lekker!

- met stip bovenaan: ’s morgens naar het ledikantje sluipen en begroet worden met een grote glimlach, gekraai en armpjes en beentjes die driftig zwaaien.

- als het nog regent, maar ook de zon alweer schijnt. Dat de plassen dan zo vrolijk verlicht worden.

- lieve vrienden samen te zien met hún pasgeboren hoopje mens

- Aan Youri vragen: Waar is Lenny? En hem dan een beetje twijfelend naar hem te zien kijken, alsof ie wil zeggen: volgens mij is dat m, toch?

- Een alleengedagzeg buurvrouw die spontaan op de thee komt en ook nog gezellig blijkt te zijn

- Inmiddels 5 kilo lichter zijn dan voor ik zwanger werd

- Nog steeds: gewassen babykleding op het droogrek

- opa’s en oma’s. Omdat ze compleet veranderen als ze hun kleinzoon weer zien.

- opa’s en oma’s. Omdat ze oppassen.

- niet weten wat dit jaar gaat brengen aan nieuwe (werk)kansen. Waardeloos, maar ook wel weer waardevol.

- Uren achter de naaimachine zitten. Knippen, stikken, tutten met stofjes. En daarna bedenken dat je nérgens anders aan gedacht hebt.

- Het gevoel dat ik heb als ik voor een overvolle stoffenkraam sta. Zoveel vrolijkheid, zoveel inspiratie!

- Dat er alweer paaseitjes zijn

- Dat Lenny na een kwartier in slaap sukkelt in de draagdoek, en dan in vol vertrouwen tegen me aan ligt. Er volledig van uitgaande dat ik hem toch wel bescherm.

Ja, Lekker. Met opgeheven hoofd verder. En nog wat foto’s showen:

Het normale leven 2.0

2009 was een geweldig jaar. Zwanger zijn was heerlijk. De spanning van wat gaat komen, het schoppen, mn mooie buik, mooie huid, fantastisch zittend haar, weinig last van de bekende kwaaltjes.

Ik heb ook een goed gevoel over de bevalling. Ik heb het meegemaakt, wasn’t fun. Dat het niet lukte was jammer, maar ik vind het achteraf alleen maar prima, zo’n keizersnede (doe mij er volgende keer gelijk maar 1).

Ja en dan de periode er na, och, wat hebben we intens intens genoten. De wereld stond stil, we hebben met zn 3-en kennis gemaakt en het was goed om die tijd te hebben. Ik kijk op die hele periode met heel warme gevoelens terug, ook al was t f***ing koud en kan ik door die sneeuw en gladheid niet naar buiten.

Januari 2010. Kraamdagen zijn echt afgesloten, kerstboom ligt te wachten tot ie wordt opgehaald om 0,25 ct op te leveren voor een buurjongetje. Steven weer aan het werk, en ik kan rustig wennen aan “het normale leven”. Maar dan anders. Ik plan elke ochtend de dag, en elke dag loopt het weer compleet anders, omdat Lenny een totaal andere agenda heeft. Ach ja.

Lenny is een makkelijk kind. Huilt vrij weinig, slaapt lekker en doet wat ie hoort te doen. Je ziet m bijna groeien en ontwikkelen.

Ik kan natuurlijk hele pagina’s volschrijven over wat ie kan en doet en hoe lekker ie ruikt, enzo. Maar of dat nou heel boeiend is..
Wat zal ik eens vertellen? Over Lenny? Over bevallen? Over heel andere dingen?

Weet je wat, als jullie nou eens vragen wat je wil weten? Kom ik over een paar dagen met de antwoorden. Leuk, ben benieuwd.

Foto’s mogen natuurlijk niet ontbreken:

Blauwe wolk

Lenny. Lang op gewacht, hard voor gewerkt, maar het was het allemaal waard.

Donderdag gingen we nog leuk naar de gynaecoloog, bekeken hem nogmaals op de echo en spraken we af dat hij maandag geboren zou worden. ’s Avonds kreeg ik weeen, gelijk snel achter elkaar. Het werd een heftige nacht samen. Ik ben ver gekomen met de bevalling, maar na anderhalf uur persen zonder resultaat was ik op en kwam er alsnog een keizersnede. Om 8.37 is Lenny geboren.

Ik ben nu na een aantal dagen blij met de bevalling, ik denk dat Lenny een rustige start heeft gehad. Ik ben echt nog herstellende. Dinsdag kwamen we naar huis, waar we elke dag met zn 3-en naast de kerstboom zitten te genieten. Vandaag met sneeuw ook nog!

Lenny is rustig, slaapt lekker, drinkt lekker en is tevreden.

Ik ben weinig online,  kom later wel met verhalen en foto’s. Vooralsnog sluit ik me even op in mn blauwe wolk

Kus K *intens gelukkig met mn mannen*

*presenteert met trots* de Babykamer

“Rond je 7e maand moet je alles wel af hebben”

Nah het werd wat later, maar we zijn er BLIJ mee! En een beetje trots natuurlijk, dus gluur lekker mee:

Het is geen groot kamertje, maar ruim genoeg en kijkt uit op de tuin, lekker rustig. Het zijn witte hoogglans meubeltjes.

We kozen Teigetje als thema. Hij staat op het hemeltje, het dekentje, het badje en dit aankleedkussen. Wij zijn gek op Disney, maar ik wilde geen kleurige overdadige Winniekamer ofzo. Dit is mooi subtiel.

Door deze ingebouwde kast hoefden we geen aparte kast te kopen. Hij heeft nu al meer kleding dan zn vader

Het voordeel van een naaihobby is dat je zelf dingen kunt maken. Zoals dit lakentje, maar ook de kruikenzak. Die heeft mn mams gemaakt

Konijntjes, tja, ze ontbreken nooit Deze kreeg ik van mn vriendin.

Zwitsal, meer Zwitsal!

Luiertjes maatje 1 <3

Minisokjes

Cute

Deze heb ik pas gemaakt, door de hartjes is het bedje echt “af” vind ik. Ik heb t zelf gemaakt (*klopt zichzelf op schouder* ;-))

Je moet alles eerst wassen, dus hing er een klein wasje aan de lijn. Hoe onwerkelijk het is, of hoe nuchter ik er tegenaan kijk, dit is gewoon te lief! Dat vonden mn huilmonen ook hoor hihi.

 De racewagen. Het is een Mutsy, de binnenkant is blauw, maar dat zie je niet zo op de foto.

Zo. Mn ziekenhuis tas staat klaar (tevens luiertas, heeft Steven uitgezocht). Daaronder dat pakket waar we het niet meer over hebben.

Qua spullen zijn we er wel klaar voor. De rest komt vanzelf, toch? Ik geniet nog even door.

Tags: babykamer, teigetje, voorpret

Herfst

herfst is nu zo’n weekje oud, en hoewel je hoopt dat de zomer noooooit over gaat, vind ik het ook wel weer lekker.

Elk seizoen heeft zn charmes, en bij elk seizoen roep ik: dit is mijn lievelingsseizoen! Maar eigenlijk weet ik niet goed wat ik nou t liefst heb. De belofte van de lente, de lange dagen van de zomer, de maagdelijk witte sneeuwtuin in de winter…of de bruin oranje tinten van de herfst?

Elk jaar aan het begin komt dat zelfde gevoel weer boven. Ik verheug me erop:

- eindeloze middagjes op de bank
- herfstthee
- wind en regen tegen de ramen, en dan nog iets dieper onder de deken duiken
- mn lekker dikke bruine wollen poncho, met mn mooie bruine laarzen erbij. (en ja heus nog meer kleren, maar daar ging t niet om he)
- hazelnootjes die zo van de boom mn tuin inrollen
- wakker worden met de zon op de grote boom achter, die alle kleuren krijgt
- rondlopen met mn Opkikkerparaplu
- en vooruit, ook al warme chocomel
- Hallo halloween!
- pompoentjes in de voortuin
- oogstseizoen bij de boeren
- heideplantjes
- herfstchocolaatjes uit de banketbakkerij van mams
- eindelijk weer met Youri t strand op
- als je toch binnen zit: een nieuw layoutje voor de site maken (is t wat?)
- soep! pompoensoep, courgettesoep, mama’s groentesoep..
- sfeertje bij t tuincentrum (de Boet in Hoogwoud bij voorkeur, ohh zo gezellig!)

mn tuintje is weer herfstklaar:

Ok, er is ook een hoop ellende van de herfst te bedenken. Maar ik klaag gewoon even lekker niet! Wat vinden jullie van de herfst?

Tags: herfst